Society doesn’t fit me but my little black dress does | Αλέξανδρος Κατσής, Ζακ Κωστόπουλος, Μαρία Λούκα (GR)

Αλέξανδρος Κατσής, Ζακ Κωστόπουλος, Μαρία Λούκα (GR) | Ατομική

Gallery

Αλέξανδρος Κατσής (GR)

Ο Αλέξανδρος Κατσής είναι  φωτογράφος. Η δουλειά του έχει δημοσιευτεί σε πολλά ελληνικά και διεθνή Μέσα, μεταξύ των οποίων: Vice news, “K” from Kathimerini, Vimagazino, Der Spiegel magazine, Associated Press, AFP agency, The telegraph, The independent, ΒΒC newsnight (fixer), South as a State of Mind , Lifo, Politico και Lens Culture κλπ. To 2009 αναδείχθηκε στην τρίτη θέση του διεθνούς διαγωνισμού του Metro magazine, το 2011 νικητής στο φωτογραφικό διαγωνισμό «Ενάντια στις διακρίσεις στην Ευρώπη» της Διεθνούς Αμνηστίας καθώς και στο διαγωνισμό «Ειρήνη είναι…» της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Unesco  και του Υπουργείου Πολιτισμού. Το 2015 τιμήθηκε με το ”Prix de la Photographie, Paris” (Px3) και το 2018 –με το δεύτερο βραβείο στο Migration Media Awards. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό με σημαντικότερες τις παρακάτω:  2019 Athens Photo Festival  (Main Exhibition) / 2019 Adelaide Festival, Australia / 2017 Athens and Epidaurus Festival / 2016 Museum of Photography, Thessaloniki 2011 Cultural Center Hellenic Cosmos ( The Art of Disruption ,TED)  / 2011 Brussels European Parliament (exhibition International Amnesty Exhibition for the 50th anniversary) / 2008 Centre Eaton De Montreal (exhibition Climate Change). Το καλοκαίρι του 2019 εκδόθηκε το βιβλίο Zak / Zackie oh “socity doesn’t fit me but my little black dress does” ως συλλογικό project με τον Ζακ Κωστόπουλο και τη Μαρία Λούκα. Συμμετείχε επίσης με εικόνες του στα εξής βιβλίο: Another life: Human flows  Unknown Odysseys ( Museum of Photography) / No Direction Home ( Rosa Luxemburg Foundation) / Turkish – Greek Relations ( Routledge).

Μαρία Λούκα (GR)

Η Μαρία Λούκα είναι δημοσιογράφος και σεναριογράφος. Έχει αναλάβει το σενάριο και την αρχισυνταξία σε ντοκιμαντέρ για λογαριασμό του Cosmote History, της ΕΡΤ,  του Vice Greece και ανεξάρτητων παραγωγών.

Ως δημοσιογράφος και αρθρογράφος με εξειδίκευση στα ανθρώπινα δικαιώματα, την ακροδεξιά βία και τον κρατικό αυταρχισμό, το προσφυγικό ζήτημα και τα θέματα έμφυλης βίας, έχει συνεργαστεί με αρκετά ηλεκτρονικά και έντυπα Μέσα (Έψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, ΒΗΜΑgazino, Vice, protagon, Inside Story, Popaganda ). Έχει παραδώσει πλήθος διαλέξεων και σεμιναρίων πάνω σε θέματα του ερευνητικού και θεωρητικού της ενδιαφέροντος.

Για τη δουλειά της έχει βραβευτεί το 2013 με το Δημοσιογραφικό Βραβείο «Ελένη Βλάχου», το 2018 με το Migration Media Award,  έχει προταθεί 4 φορές για το European Press Prize και το 2020 ήταν μέλος της διεθνούς επιτροπής αξιολόγησης.

Το Μάρτιο του 2021 εκδόθηκε η πρώτη της νουβέλα «Μια γυναίκα απολογείται» από τις εκδόσεις Τόπος.

Έχει συμμετάσχει στη συγγραφή των βιβλίων «Zak/ Zackie Oh» (συνέκδοση Ροδακιό και Στέγη Ιδρύματος Ωνάση) , «Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες Ροές/ Άγνωστες Οδύσσειες» (εκδόσεις Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης) και στον τόμο  «Λεξικό Λογοκρισίας στην Ελλάδα» (εκδόσεις Καστανιώτη).

Πληροφορίες
  • Διάρκεια: 08/10/2021 - 20/02/2022
  • Ώρες λειτουργίας: ΤΡ | ΤΕ | ΠΑ | ΣΑ | ΚΥ > 10:00-18:00, ΠΕ > 12:00-20:00
  • Χώρος: MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
  • Υποστήριξη: Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ

 

Αλέξανδρος Κατσής, Ζακ Κωστόπουλος, Μαρία Λούκα
Society doesn’t fit me but my little black dress does

Το πρότζεκτ αυτό ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2016 σαν ένα συλλογικό πείραμα αναστοχασμού και μοιράσματος. Ο στόχος ήταν μέσα από έναν συνδυασμό λέξεων και εικόνων να πούμε μια ιστορία βασισμένη στον ανθρωπότυπο του Ζακ Κωστόπουλου και την κατοπτρικά κατασκευασμένη ντραγκ περσόνα του Zackie Oh. Να φτιάξουμε ένα καλειδοσκόπιο ατομικοτήτων και κοινοτήτων που δεν χωρούν στα ασφυκτικά όρια της κανονικότητας. Ο Ζακ δεν ήταν μια στατική και εργαλειοποιημένη υποκειμενικότητα αλλά συμμετείχε ενεργά παράγοντας δικά του κείμενα, τα οποία εντάσσονταν στο έργο. Το σύνολο του έργου ήταν αποτέλεσμα συλλογικής ζύμωσης, προβληματισμού και ανταλλαγής. Συζητούσαμε και αποφασίζαμε μαζί για τα κείμενα και τις φωτογραφίες. Ωστόσο, ο επίλογος γράφτηκε πολύ ξαφνικά και αναγκαστικά το μεσημέρι της 21ης Σεπτεμβρίου στην οδό Γλάδστωνος. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2018, μέρα μεσημέρι, στο κέντρο της Αθήνας μπροστά σε δεκάδες περαστικούς, ο Ζακ δολοφονήθηκε βάναυσα από ιδιοκτήτες μαγαζιών και αστυνομικούς. Η δολοφονία του Ζακ συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, καθώς έδειξε με τον πιο επώδυνο τρόπο ότι οι ζωές των ΛΟΑΤΚΙ ανθρώπων δεν είναι προστατευμένες, θεωρούνται κατώτερες στην κοινωνική ιεραρχία και εκτίθενται διαρκώς στη βία. Ο Λακάν έλεγε ότι «ο Λόγος είναι η διαχείριση της απουσίας». Μ’ αυτή την έννοια αυτό το πρότζεκτ θα μπορούσε να ιδωθεί ως η διαχείριση της απουσίας του Ζακ και μαζί ως ένα βαθύ ίχνος της παρουσίας του.

Μαρία Λούκα

Share in: